HABERLERTest Sürüşü: 2008 Volvo XC70 ile Kış Sınavı
spot_img

Test Sürüşü: 2008 Volvo XC70 ile Kış Sınavı

Çok Okunanlar

Buzul Çağının İskandinav Şövalyesi: 2008 Volvo XC70 ile Kış Sınavı

Yazı / Test : Özgür Sunay
2007’nin son günlerinde, takvimler yeni yıla göz kırparken, otomobil gazeteciliği adına yılın en çetin ama bir o kadar da keyifli görevlerinden biri için direksiyon başındaydık. Rotamız, Türkiye’nin en yoğun ve kış aylarında en acımasız arterlerinden biri olan İstanbul-Ankara hattıydı. Altımızda ise tamamen yenilenen üçüncü nesil, 2008 model Volvo XC70 vardı.

İstanbul’dan yağmurla başlayan 450 kilometrelik yolculuğumuz, Düzce sınırını geçip Bolu Dağı tırmanışına başladığımızda yerini yoğun kar yağışına ve tipiye bıraktı. Pek çok sürücünün sağ şeritte zincir takmak için durduğu, ağır vasıtaların rampalarda patinajla boğuştuğu o anlarda, XC70’in kokpitinde bambaşka bir atmosfer hakimdi. İskandinav mühendisliğinin kış şartlarına olan genetik yatkınlığı, direksiyonun başına geçtiğiniz ilk andan itibaren size derin bir güven aşılıyordu.

Aracın kalbinde yer alan ve gücünü tekerleklere akıllıca dağıtan Haldex tabanlı dört tekerlekten çekiş sistemi, kaygan zeminlerde adeta görünmez bir el gibi devreye giriyordu. Normal sürüş koşullarında gücün büyük bölümünü ön tekerleklere ileten bu sistem, ön aksta en ufak bir tutunma kaybı hissettiği milisaniyede torkun büyük kısmını arka tekerleklere aktarabiliyordu. Bolu’nun buz tutmuş virajlarında ne bir savrulma ne de tedirgin edici bir kayma yaşadık; XC70, çizgisini bir tren rayındaymışçasına korudu.

2008 model XC70, sadece yerden yükseltilmiş bir station wagon olmanın ötesinde, gerçek bir arazi kaşifi kimliğine bürünmüştü. Derin kar birikintilerinin ve buz kütlelerinin alt takımlara zarar vermesini engelleyen 210 milimetrelik yerden yükseklik, gövdeyi çevreleyen mat siyah koruyucu plastik kaplamalar ve alüminyum kızak plakalarıyla birleşerek aracın altını adeta bir zırh gibi koruyordu. Bolu Dağı’nın Ankara yönündeki dik ve buzlu inişlerinde ise Volvo’nun bu model yılında standart olarak sunduğu Eğim İniş Kontrolü adeta hayat kurtarıcıydı.

Tek bir tuşla aktif hale gelen bu sistem, frenleri ve motor torkunu otomatik yöneterek aracın hızını sabit tutuyor ve sürücüye sadece direksiyona odaklanma lüksü tanıyordu. Yol şartlarına göre süspansiyon sertliğini saniyede yüzlerce kez ayarlayan aktif şasi teknolojisi ise bozuk ve buz tutmuş asfaltın yarattığı sarsıntıları kabin içine hiç yansıtmıyordu. Özellikle yüksek tork üreten motoru ve altı ileri otomatik şanzımanının uyumu, düşük devirlerde bile patinaja düşmeden kararlı bir ivmelenme sağlıyordu.

Dışarıda termometreler sıfırın altında çift haneleri gösterirken, XC70’in kabini tam anlamıyla izole edilmiş sıcak bir sığınak gibiydi. Ortopedik tasarımlı ısıtmalı deri koltuklar, 450 kilometrelik yorucu kış sürüşünün sonunda bile bel ve sırt ağrısına izin vermedi. İnce ve şık orta konsolun arkasındaki akıllı saklama gözleri, ergonomik kumandalar ve geniş bagaj hacmi, uzun kış yolculukları için kusursuz bir pratiklik sunuyordu.

Ankara’ya vardığımızda üzerinde kalın bir tuz ve buz tabakası birikmiş olan 2008 Volvo XC70, bu çetin kış sınavından alnının akıyla çıktı. Gösterişli arazi araçlarının aksine daha mütevazı, ancak işlevsellik, güvenlik ve zorlu hava koşullarına dayanıklılık söz konusu olduğunda rakiplerine ders veren bir karakteri vardı.

İstanbul-Ankara arasındaki o dondurucu kış gününde bir kez daha anladık ki; eğer doğa şartları en kötü yüzünü gösteriyorsa, anahtarını cebinizde isteyeceğiniz otomobil kesinlikle bir Volvo XC70’tir.

spot_img

Opel Corsa GSE’ye Altın Direksiyon Ödülü…

281 HP gücü ve 0’dan 100 km/s hıza 5,5 saniyede ulaşan performansıyla günümüzde üretilen en hızlı Opel modeli olarak...